Rondje Delft Voor wie het nog niet wist: we hebben al een paar jaar een afstammeling van deze stad in de vereniging. Wim - want hij is het - was al langer van plan een tocht door de Delftse wateren te gaan varen en in de laatste week van mei 2004 hebben we dit plan uitgevoerd. Voor Wim was het een verkenningstocht voor de KV Lelystad en Theo – die dit schreef – had zin om mee te varen. Spannend Nu had ik al eerder gehoord dat er leuke stukjes in de grachten zitten, zelfs een beetje ongewone. Zo is een van de grachtjes overkluisd, wat betekent dat er een straat boven het water is aangelegd. Met de kano ga je daar door een tunnel onderdoor. Ik weet niet hoe het met anderen gaat, maar als ik dit hoor wil ik het met eigen ogen zien.

Hier en daar zie je een wazig stukje op de foto's. Dat ligt niet aan mijn camera maar aan de regendruppels op de lens.

Ik kijk mijn ogen uit en ook mijn oren kan ik de kost geven. Wim heeft een klein gidsje gemaakt voor deze tocht en wijst me op allerlei historische details langs de kant. Bovendien heeft hij een deel van zijn leven in de stad gewoond, waardoor hij kan vertellen over de “kleine geschiedenis” die niet in de geschiedenisboeken staat. Je maakt veel bochtjes in Delft, want de grachten zijn smal en je moet vaak de hoek om. Ook voor de overkluisde gracht moet je een bocht maken. Extra spannend is de ingang van deze tunnel, want die ligt onder een heel brede brug. Je vaart dus van de ene tunnel de andere in. Vond ik het naar dat we hier nog een keer doorheen kwamen? Nee hoor.

Geen fietsen plaatsen

Een van de grachtjes heeft een lage kade en we zien een aardig cafeetje. Daar stappen we uit, tot verbazing van de toeristen die opeens twee mannen op de kant zien klimmen.
Mijn boot krijgt een plaats op een stoepje waar een bordje staat “geen fietsen plaatsen”. Dat zou ook niet in mijn hoofd opkomen natuurlijk.
Na de koffie met lekkere broodjes maak ik een rondje over de Grote Markt om het raadhuis te bekijken. Wim past intussen op de kano's en komt in gesprek met een paar Amerikaanse toeristen die onze boten willen huren. Ze denken dat we daar staan om klanten te lokken.

Als weer het water op gaan hebben we opnieuw de aandacht. Allerlei camera’s leggen deze actie vast, maar we blijven keurig overeind. Dat wordt dus een kort filmpje daar in Japan.

Binnenstad en buitengebied

Veel straten aan het water hebben de naam “markt” en de meeste bruggen hebben een naam die aangeeft wat er vroeger in de buurt werd verhandeld: boter, vis, koren, turf. Al die waren werden aangevoerd over de watertjes in het Delfland, het gebied waar Delft in ligt.

We varen ook een ruime slinger door de kanalen die rond de stad liggen. Er zijn brede kanalen maar de meeste zijn smal en rustig en ze zien er landelijk en schilderachtig uit.

Op een paar plaatsen zijn nieuwe bruggen gebouwd. Die zijn laag en dat is niet zo naar de zin van Wim, die bij de eerste brug uit zijn kano klimt om over te dragen. De tweede en derde brug zijn ook al zo laag, maar daar halen we een truuk uit. Naast elkaar, leunend op elkaars kano passen we er precies onderdoor. Je hebt een spatzeil nodig om droog te blijven, maar het gaat een stuk vlotter en het voelt avontuurlijk.

De tocht die wij gevaren hebben is bijna 15 km. Verder varen kan ook, je gaat zó het Westland in over de vaartjes tussen de tuinderijen.
In de binnenstad door de smalle grachtjes gaat het erg rustig en het is ook interessant een paar keer uit te stappen om een van de hofjes te bezoeken en over de Grote Markt te lopen of door de enige stadspoort die nog in Delft is overgebleven. Zo wordt het ondanks het bescheiden aantal kilometers toch een echte dagtocht.

Volgende keer

Bij een industriegebied komen we langs deze moderne brug. Het ruikt er bekend en ineens weet ik het weer, we zijn in de hoofdstad van de pindakaas!